Penomenolohikal na Pag-aaral: Kahulugan
Ang penomenolohikal na pag-aaral ay isang uri ng kwalitatibong pananaliksik na naglalayong maunawaan at mailarawan ang mga karanasan at kahulugan ng mga tao tungkol sa isang partikular na phenomenon o pangyayari. Layunin nitong tuklasin ang esensya o kaluluwa ng mga karanasang ito mula sa pananaw ng mga kalahok.
Kahalagahan
Sa pamamagitan ng penomenolohikal na pamamaraan, nakukuha ang mas malalim at may malalim na pag-unawa sa mga personal at subjektibong karanasan na hindi kayang sukatin gamit ang mga numerikal na datos.
May-akda at Taon
Ang penomenolohiya bilang isang pilosopikal na disiplina ay unang ipinakilala ni Edmund Husserl noong 1913 sa kanyang akdang "Ideas Pertaining to a Pure Phenomenology and to a Phenomenological Philosophy". Siya ang ama ng modernong penomenolohiya na nagbigay-diin sa pagbabalik sa mga 'bagong bagay mismo' at sa kahalagahan ng paglalahad ng mga karanasan nang hindi pinanghahawakan ng mga teorya o pagpapalagay.
Sa larangan ng pananaliksik, ginamit at pinalawak ng mga mananaliksik tulad nina Martin Heidegger at Max van Manen ang mga prinsipyong ito upang mas mapalawak ang aplikasyon ng penomenolohiya sa agham panlipunan at edukasyon.